Gercek dost sizce nasıl olmalıdır

[Venessa]

gercek dost size göre nasıl olmalıdır ?

[LithiuM]

hepsi gerci matrak olmasada olur

[KinGPayLaS]

Hepsi ama destekçi derim ben !!

[böcük]

gerçek dost senin derdinle dertlenen değil senin mutluluğunla mutlu olandır.
acıları herkes paylaşır ama mutluluğu sadece gerçek dostlar paylaşabilir,sadece onlar hazmedebilir. fesatlanmadan, kıskanmadan...
bir atasözü var ya dost kara günde belli olur aslında katılmıyorum bu söze çünkü asıl dost en mutlu olduğumuz anda belli olur. gerçekten sevincini başarını paylaşabiliyorsa işte o gerçek dosttur...

[AysheguL]

hepsidir..........hepsiii-matrak olmsa olur ama

[-DqN-]

Bencede Hepsi...

Ama Öyle Dost Bulursanız Banada Yollayın....

Bu Devirde Öyle Dost Bulunmaz .....

[M@rko Paşa]

Dostluk nedir? Hiç düşündünüz mü?
Sempati… İlgi… Bağlılık… Yüceltme… Taçlandırma… Sorumluluk duyma… Yürekten algılama… Bakışlarla anlaşma… Ses tonuyla destek verme… Kesintisiz ilişki… Sevgi… Saygı… Kaybolmaz, yitmez bir duygu…
Bunların hepsi bir araya gelip, tedricen birikerek dostluğun çimentosunu oluşturuyor.
Gazetelerde okuyoruz; televizyon ekranlarında seyrediyoruz. Sağda, solda konuşmalarda şahit oluyoruz:
Edebiyat dostu… Türk Sanat Müziği dostu… Çocukların dostu… Halkın dostu…Çevre Dostu… Ama, biz aslında dostlukların nasıl oluştuğunu unuttuk.
Bu hızlı kent yaşamı dostluk duygusunu, aklımızdan aldı.
İnsanlar yalnızlığa çekildi kalabalıkların içinde.
Bazılarının en yakın dostu köpeği, bazılarının ise gökte uçan kuşlar.
Diğer insanlardan uzak kalmak istiyorlar nedense bu tip insanlar.
Sanırım arkadaşı çok ama gerçek dostu yok çoğu insanın.
Sokrates’e öğrencileri sormuş:
Dostluk nedir?
Sokrates de onlara şu yanıtı vermiş;
Çocukluğumdan beri arzuladığım bir şey vardır.
Kimi insan atları olsun ister. Kimi insan köpekleri.
Kimisi altını, kimisi de şan, şeref, makam ve mevkisi; bense bir dostum olsun isterim…
İşte kimileri için gerçek dostluk bu kadar ehemmiyetli bir olgu.
İnsan yaradılış olarak biriktirmeyi seven bir yapıya sahip.
Şan, şöhret biriktiriyor.Çok zenginse boğazda villa biriktiriyor.
Repoda para, kasalarda döviz, dükkânda antika eşya, duvarda tablo, yastık altında para biriktiriyor.
Eskiden pul, peçete, oyun kartı, gazoz kapağı biriktiren gençler şimdilerde daha çok kaset, CD biriktiriyor.
Yorgun bir ihtiyarsa sadaka, kaza namazı ve dua biriktiriyor.
Bazıları ise antika lambalar, cam şişeler, eski koltuklar, tespihler biriktiriyor.
Âlimse kitap biriktiriyor. Cahilse kin biriktiriyor.
Peki ama soruyorum size; Dost biriktirmeyi içimizde kaç kişi deniyor?
Evet, kabul ediyorum, insan birçok kişiyle mükemmel dost olamaz, tıpkı aynı zamanda birçok kişiye âşık olamayacağı gibi…
Fakat dostsuz yaşanan bir dünyada mücevherler içinde olsak bile bir pas kadar değerimiz olamaz diye düşünüyorum.
Ne mutlu dostu olanlara, ne mutlu dostunu sevenlere…
Bazı insanlar vardır.
Doğuştan farklıdırlar. Onların yanında durmak huzur verir size.
İşte öyle insanları bulduğunuz zaman yanlarından ayrılmamaya çalışın mümkün mertebe.
Bir fırsatını bulup onlarla aynı iklimi paylaşın ki sizlerin de ruhu aydınlansın.
İçiniz heyecanla dolsun, gönlünüz mutlulukla.
Zira, onların yüzlerinde tebessüm eksik olmaz. Dudakları eşlik eder bu tebessüme.
Gözlerinin içinde sanki etrafa sevgi, saygı, mutluluk yansıtan dev gibi bir ayna vardır.
En zor zamanlarınızda açılırsınız onlara.
Herkese açıklayamadığınız sırlarınızı onlara rahatlıkla söyleyebilirsiniz; çünkü çok güvenilir kişilerdir.
Dirayetlidirler, öz güvenleri hayli yüksektir. Kalitesiz diyaloglar yoktur onların hayatında.
Almayı değil, hep vermeyi düşünürler. Bencil değildirler. Çünkü ‘Ben’ kelimesini neredeyse hiç kullanmazlar.
Böyle insanlar bulmuşsanız eğer; tutunun onlara derim.
Çünkü onlar sizin sevincinizle mutlu olur; sizin üzüntünüzle kederlenirler.
Sizin ayağınıza batan bir diken onları da aynı ölçüde incitir.
İşte gerçek ve iyi bir dostluk bu olsa gerek..

[(( TeK He©e ))]

burası tam yeridir diye burada paylaşayım sizlerle.. cok güzel bir dostluk hikayesi...

""
Çok samimi iki dost ve arkadaşlardı. Fakat bir tanesi çok kurnaz , atılgan
ve hareketli, diğeri ise çok saf , dürüst ve sessizdi.

Bir gün kurnaz olan arkadaş , diğer arkadaşın yanına giderek işlerinin
bozulduğunu söyler ve kendisinden para ister. Samimi dostu onu hiç kırmaz
ve elindeki bütün parayı arkadaşına verir.

Arkadaşı bu parayla işlerini düzeltir.

Bir süre sonra kurnaz olan yine arkadaşının yanına gider ve onun evlenmek üzere olan nişanlısını çok beğendiğini ve kendisine vermesini ister.

Arkadaşı çok şaşırır, ne diyeceğini bilemez.

Fakat aralarında o kadar kuvvetli bir sevgi vardir ki arkadaşına hayır diyemez, nişanlısını arkadaşına verir.

Zaman içinde Saf olanın işleri bozulur

ve birden arkadaşı aklına gelir...

(ben ona sıkıştığında iyilik yapmıştım diyerek) arkadasının iş yerine gider ve çalışmak için iş ister.

Arkadaşı ona iş vermez. Bizimki pişmanlik ve üzüntü içinde geri döner ama yinede arkadaşına kızamaz.

Bir gün sokakta dolaşırken yanına hasta ve yaşlı bir adam yaklaşır. Fakir olduğu için ilâç alamadağını söyler.

Bizimki yaşlı adamcağıza acır, istedigi ilâçlarî alır ve adamcağıza verir.

Kısa bir süre sonra yaşlı adamın öldüğünü duyar

Yaşlı adam çok zengindir ve bütün mirasını ona bırakmıştır.

Saf adam artık zengindir.

Biraz da sevdiği dostuna kırgınlığından dolayı dostunun işyerinin karşısında bir ev alır ve oraya yerleşir.

Bir gün evinin kapısını dilenci bir kadın çalar. Yaşlı kadın çok aç olduğunu, kendisine yemek vermesini ister.

Bizim saf hiç düşünmeden kadını içeri alır karnını doyurur,

Kimsesi olmadığını öğrendiği kadına ; Kendisinin de yanlız olduğunu söyler ve bu evde birlikte yaşayalım sen evin işlerini ve yemekleri yaparsın der, yaşlı kadın hiç düşünmeden kabul eder.

Bir süre sonra yaşlı kadın bizimkine, kendine uygun bir kız bulup evlenmesini söyler,

Bizimki böyle bir kıza nasıl ulaşacağını, kendisinin tanidığı olmadığını söyler.

Yaşlı kadın ona uygun bir kız tanıdığını ve kendisiyle görüştürebileceğini söyler.

Görüşmeler sonucunda evlenmeye karar verilir ve düğün davetiyeleri basılır.

Bizimkisi kırgın olduğu halde çok samimi dostunu yinede unutamamıştır ... Biraz da geldiği konumu görmesi açısından samimi arkadaşına da davetiye gönderir

Düğün günü gelir çatar . Saf adam düğün salonunda bir şeyler söylemek isteğiyle mikrofonu alır ve başlar yaşadıklarını anlatmaya ;

Eskiden çok sevdiğim bir dostum vardı . Bir gün işleri bozulunca benden
borç para istedi elimdeki bütün parayı verdim. Evlenmek üzere olduğum nişanlımı çok beğendigini söyleyerek benden istedi.

Çok üzülerek onu da kendisine verdim . Çünkü biz gerçek dosttuk onun üzülmesini istemedim.

İşlerim bozuldugunda onun fabrikasina gittim ve çalişmak için kendisinden iş istedim. Bana iş vermedi.

Çok üzüldüm, ama yinede arkadaşıma kızmıyorum Çünkü biz gerçek dosttuk.

Bu konusma üzerine kurnaz olan arkadaşı daha fazla dayanamaz mikrofonu eline alır ve baslar konuşmaya;

Benim de bir zamanlar çok sevdiğim bir dostum vardı. İşlerim bozulduğunda kendisinden para istedim, bütün parasını bana verdi. Sonra ondan nişanlısını istedim, üzülerek
nişanlısını da verdi .

Nişanlısını istememin nedeni ise o kadının arkadaşıma layık olmamasıydı .

Çünkü O kadın (Hayat kadınıydı ) Kendisi çok saf olduğu için arkadaşımı o kadından bu şekilde kurtardım.

İşleri bozulduğunda gelip benden iş istedi,

Arkadaşımı kendi emrimde çalıştıramazdım, o yüzden iş vermedim

Günün birinde karşılaştığı yaşlı adam benim babamdı.

Babam ölmek üzereydi, onu arkadaşımın yanına ben gönderdim ve mirasını ona ben bıraktırdım.

Evine gelen dilenci kadın benim annemdi

Ona bakıp iyi yaşamasını sağlamak için gönderdim.

Şu anda evlenmekte olduğu kişi de benim kız kardeşim.

Onu arkadaşımla evlenmesine ben iknâ ettim

Herşey senin içindi...

Hikayeden alınacak anafikir :

İnsan dostu için yaptıklarını mecbur kalmadıkça açıklamaz..

Tüm yakınlık duyduklarınıza birde bu gözle bakın...
Siz farketmeden sizin için kimbilir neler yaptılar. Sadece sizin için...""